Lekarze stomatolodzy bija na alarm w sprawie stanu uzębienia Polaków i choć w ostatnich czasach wiele się w tej dziedzinie zmienia zapewne z powodu dostępu do dobrej jakości środków i metod leczenia, to nadal nie każdego stać na kosztowne leczenie prywatne a państwowa służba zdrowia nie oferuje usług najwyższej jakości.

A jednak zęby ma się jedne na całe życie, więc warto zrezygnować z innej przyjemności na rzecz okresowego badania. Należy pamiętać, ze wcześnie wykryty ubytek, drobna skaza nie wymaga kosztownego leczenia kanałowego a wizyta w gabinecie trwa kilkanaście minut.

Stomatolog potrafi załatać małą dziurkę błyskawicznie, a przeglądy okresowe z reguły oferowane są bezpłatnie. Warto więc korzystać z nich co kilka miesięcy, zależnie od podatności zębów na próchnicę oraz stosować się do lekarskich zaleceń w kwestii pielęgnacji.

Pozwala to oszczędzić nie tylko czas, ale i środki a także kłopoty z zębami w przyszłości. Prywatne gabinety zachęcają do takich kontroli nawet raz na 2-3 miesiące a w przypadku większej odporności raz na pół roku.

Ranking stomatologów (polecam ten w serwisie Mamzdrowie.pl) pozwala wybrać nie tylko dobrego lekarza, ale tez lekarza, który jest blisko a to ważne w przypadku konieczności stałych kontroli.

Gimnastyka poranna ma zastosowanie w klinikach, szpitalach i sanatoriach. Zadaniem jej jest rozpoczęcie dnia akcentem aktywności, podtrzymanie sprawności ogólnej, tj. przede wszystkim wzmocnienie siły mięśniowej i utrzymanie zakresu iruchu w stawach nieobjętych chorobą, dodatni wpływ na psychikę-pacjentów.

Na program gimnastyki porannej składa się szereg ćwiczeń, ułożonych wg pewnego schematu, przy czym osnowę lekcyjną zmienia się co 2—3 tyg. Ćwiczenia dzieli się na wstępne, główne i końcowe.

Do ćwiczeń wstępnych zalicza się napinanie mięśni, ćwiczenia oddechowe, a w razie potrzeby ćwiczenia głowy i rąk; w zależnośai od tempa ćwiczeń i sposobu wykonania, mogą one mieć charakter ćwiczeń ożywiających lub uspokajających.

Ćwiczenia główne mają za zadanie poruszyć wszystkie stawy i grupy mięśniowe, o ile ruch ich inie jest w danym przypadku przeciwwskazany lub niemożliwy z powodu unieruchomienia kończyn. Stosuje się więc ćwiczenia karku i szyi, ćwiczenia kończyn górnych i dolnych oraz ćwiczenia tułowia.

Do ćwiczeń końcowych włącza się ćwiczenia uspokajające, ćwiczenia oddechowe. Przed zabiegiem operacyjnym stosuje się ćwiczenia w kaszlu (profilaktyka skutków narkozy).

Odmiennie (traktuje się chorych bezpośrednio po zabiegach operacyjnych przez pierwsze 10 dni. Po pierwszych 24 godz. po zabiegu pacjent wykonuje jedynie ćwiczenia oddechowe i odkaszliwania. Potem stopniowo przechodzi poprzez powolne ruchy zginania d prostowania kończyn do ćwiczeń tułowia w zależnośai od rodzaju zabiegu operacyjnego. Każdy ćwiczący pacjent powinien być pouczony, jakie ruchy czy ćwiczenia są dla niego przeciwwskazane czy szkodliwe. (Np. po losteotomii na kości udowej przeciwwskazane są skręty tułowia).

Ćwiczenia adaptacyjne mają na celu przystosowanie pacjenta do życia mimo kalectwa. Dotyczy to przeważnie osób z nieodwracalnymi uszkodzeniami narządów ruchu. Aby pacjent z ciężkim uszkodzeniem mógł dawać sobie radę w życiu, musi być (odpowiednio wyćwiczony i zdobyć optymalną sprawność przy swoim kalectwie. Wypadnięcie na stale funkcji jakiejś części narządu ruchu może być zastąpione częściowo na drodze kompensacji przez część symetryczną, np. zdrowa ręka przejmuje funkcję uszkodzonej, albo przez zupełnie inny narząd, np. noga przejmuje funkcję ręki. Kompensacja może też nastąpić przez użycie protezy łub przyiządu pomocniczego. Aby ta kompensacja była jak najbardziej ekonomiczna, a tym samym oddawała jak największe usługi, chory musi być do niej przygotowany. 1 tak przy uszkodzeniu kończyn dolnych należy wzmacniać siłę mięśni tułowia i kończyn górnych o tyle, by pTzy użyciu kul mogły przenosić bezwładny dolny odcinek oiała, który waży kilkanaście do kilkudziesięciu kilogramów (p. rozdz. XXXIII).